Καζίνο ζωντανές ώρες αργοπορημένων μύλων

Εξελίχθηκαν, όπως κι εμείς, σιγά-σιγά, με κάθε project… Ξέρεις, οι περιοδείες είναι το εύκολο κομμάτι, το να κάνεις μικρές αλλαγές δεν είναι σπουδαίο. Αλλά η φάση της δημιουργικής διαδικασίας είναι πιο δύσκολη. Πρέπει να βγάλουν τη δουλειά, αλλά από την άλλη είναι φίλοι μας, δεν είναι ότι απλώς τους πλήρώνουμε και «άντε γεια μετά»… Ναι, η προσωπική σχέση ενίοτε δυσκολεύει τα πράγματα, κατανοητό. Τι μουσική ακούτε αυτή τη στιγμή; GB: Αυτή τη στιγμή ακούω ό,τι μουσική έχω, γιατί ετοιμάζω καινούρια dj set… Οπότε είμαι σε φάση οργάνωσης των itunes μου και μιας επιλογής από 3000 κομμάτια. Οπότε πολλή ηλεκτρονική μουσική, αλλά επίσης μόλις άρχισα να εντρυφώ στους Beatles! Ναι, κι εγώ άρχισα να ακούω όλους τους δίσκους τους, κάτι που δεν είχα κάνει ποτέ μου!

Ούτε κι εγώ! Δεν το είχα κάνει ποτέ μου. Οι Beatles είναι από τις ελάχιστες μπάντες που είχα αγνοήσει σκόπιμα. Οπότε αποφασίσατε να διευρύνετε τους μουσικούς σας ορίζοντες; GB: Αναγκάστηκα να το κάνω! Κι εγώ έχω τους παλιούς τους δίσκους του πατέρα μου από την Ανατολική Γερμανία, κάποιοι μάλιστα είναι μονοφωνικοί, κάποια στιγμή μου τους χάρισε αλλά ακόμα δεν έχω ασχοληθεί σοβαρά μαζί τους. Sebastian Szary: Κι εγώ τους είχα σε κασέτες στο αμάξι μου, αλλά το αμάξι μου είχε μόνο ένα ηχείο συνδεδεμένο από τη μία πλευρά, και, ξέρεις, οι ηχογραφήσεις των Beatles είναι κάπως «left and right»! Είναι πολύ ενδιαφέρουσα η φιλοσοφία τους στις ηχογραφήσεις. Και το έκαναν στην δεκαετία του 60! Δεν προσπαθούσαν να αλλάξουν τον τρόπο ηχογράφησης, απλώς χρησιμοποιούσαν τον στερεοφωνικό ήχο ως εφέ.

Ανήκαν στην προ-στέρεο εποχή, ακριβώς αυτό. Απλώς προσπάθησαν να πάνε τον μονοφωνικό ήχο πιο μπροστά. Ανεξάρτητα από τα προσωπικά γούστα, αυτό ήταν, στην χειρότερη περίπτωση, ενδιαφέρον! Και ήταν τόσο «ψυχεδελικοί»! Αυτό με εξέπληξε! Έχω μία μικρή εμμονή με τους Beatles τώρα τελευταία το έχω ρίξει στη μελέτη! Κι έτσι αρχίζεις να βλέπεις ντοκυμαντέρ. Έχεις αυτήν την εικόνα ότι είναι νηφάλιοι όταν παίζουν… Εκείνη τη στιγμή, μας διακόπτει ο tour manager των Moderat, εισβάλλοντας στο δωμάτιο χαμογελαστός και αστειευόμενος πάντα και υπενθυμίζοντάς μας ότι δεν έχουμε πολύ χρόνο. Ναι, όπως έλεγα, είναι εντυπωσιακό! Μιλάμε για μουσική 50 ετών! Είναι απίστευτο! Η τελευταία μας ερώτηση είναι ίσως και η πιο σημαντική, για ευνόητους λόγους: Πολύ σύντομα, στις 12 του Νοέμβρη, θα εμφανιστείτε στην Ελλάδα.

Όπως ξέρετε το live είναι ήδη sold out και μάλιστα χρειάστηκε να μεταφερθεί σε μεγαλύτερο venue Ιερά Οδός , που σημαίνει ότι πρόκειται για μεγάλο μουσικό γεγονός στην Αθήνα! Αλλά, γενικά, η Ελλάδα δεν θεωρείται συνηθισμένος σταθμός για τα ευρωπαϊκά μουσικά tours… Πώς και επιλέξατε να την συμπεριλάβετε; AP: Νομίζω ότι έχουμε πολύ καλές αναμνήσεις από τις εμφανίσεις μας εκεί. Αν και αναφέρομαι στη Θεσσαλονίκη… Χαιρόμαστε πολύ που το ακούμε! Πριν καιρό παίξαμε και ο καθένας μας χωριστά αρκετές φορές εκεί και η εμπερία ήταν πάντα θετική. Τώρα τελευταία, με όλα τα προβλήματα, ήταν λίγο αδρανή τα πράγματα και τώρα είναι πολύ ευχάριστο που επιτέλους προέκυψε να επιστρέψουμε. Στην πραγματικότητα ήταν αρκετα δύσκολο κλείσουμε ημερομηνία, δεν ήταν εύκολο να την συμπεριλάβουμε στο tour. Δεν ήξερα για την αλλαγή του χώρου, αυτό είναι πολύ καλό! Ναι, αφού το είχαμε συζητήσει αυτό! Αναφερόμενος προς τον Apparat για την αλλαγή του χώρου Χρειάστηκε να βρούμε μεγαλύτερο χώρο για σας!

Πραγματικά ανυπομονούμε και, ξέρεις, είναι δύσκολο, γιατί η Ελλάδα είναι κάπως μακριά από την υπόλοιπη Ευρώπη. Είναι δύσκολο… Πάντα έχεις συγκεκριμένους προορισμούς, εδώ στην Ισπανία , μετά Πορτογαλία. Το να μεταφέρεις την παραγωγή εκεί είναι πολύπλοκο και δεν μπορείς να πας με λεωφορείο! Εντάξει, μπορείς αλλά … στην Πορτογαλία είναι εύκολο, αλλά στην Ελλάδα… Πρέπει να σας πούμε ότι το κοινό στην Ελλάδα δεν βλέπει την ώρα, πραγματικά ανυπομωνεί να σας δει! Και επιτέλους μπορούμε να παίξουμε περισσότερη ώρα, κανείς δεν θα μας περιμένει έτσι κοιτάζει με νόημα τον καρπό του. Είναι πολύ τυχερό το ελληνικό κοινό λοιπόν! Στο μεταξύ, κι εμείς ανυπομονούμε να σας δουμε και να σας ακούσουμε σε λίγο. Σας ευχαριστούμε πολύ! Η συζήτηση έπρεπε να τελειώσει, δεν θα λέγαμε άδοξα, αν και μείναμε με το "παράπονο" μιας φωτογραφίας με τα μέλη, το οποίο τελικά δεν μπόρεσε να συμβεί.

Το επόμενο ραντεβού μας θα περιλαμβάνει αυτήν την εκκρεμότητα και πολλά άλλα ενδιαφέροντα θέματα, μιας και οι Moderat φαίνεται ότι θα παραμείνουν για αρκετό καιρό στην μουσική επικαιρότητα. Αργότερα βολτάραμε στο Πασέο ντελ Πράδο και συνεχίσαμε την περιπλάνησή μας στο ισπανικό φρούριο Λος Τρες Ρέγιες ντελ Μόρο, στην είσοδο του λιμανιού με εξαιρετική θέα της πόλης. Η Plaza de Catedral είναι από τα ωραιότερα σημεία του ιστορικού κέντρου της πόλης μαζί με την Plaza de Armas, την πιο παλιά πλατεία της πόλης, και την Plaza San Francisco. Στην παλιά Αβάνα θαυμάσαμε τα ξεθωριασμένα σπίτια με τα χαρακτηριστικά σκεπαστά μπαλκόνια. Τα σπίτια αυτά διατηρούν σε μεγάλο βαθμό το παραδοσιακό στοιχείο, καθώς ο χρόνος φαίνεται να σταμάτησε στην Αβάνα Βιέχα. Τα μέγαρα των παλιών Κουβανών ευγενών βρίσκονται στην κομψή συνοικία Μιραμάρ, ενώ κατά τη διάρκεια της περιήγησής μας είδαμε τον τάφο του Κολόμβου, τον καθεδρικό ναό της παλιάς πόλης και το κάστρο της Φουέρσα Ρεάλ. Στη συνοικία Βεδάδο ανακαλύψαμε πολλά μικρά αλλά περισσότερο αυθεντικά μπαρ και κλαμπ, όπου αξίζει να ακούσετε κουβανέζικους ρυθμούς.

Για όσους από μας προτιμούσαν τα πιο κλασικά ακούσματα, η Οπερα της πόλης μάς εξέπληξε ευχάριστα, καθώς θεωρείται από τις πολύ καλές παγκοσμίως. Επίσης, είδαμε το Gran Teatro Federico Garcia Lorca, έδρα του φημισμένου εθνικού μπαλέτου της Κούβας, με αξιόλογες παραστάσεις και μουσικές εκδηλώσεις. Κάποιοι από εμάς επισκέφθηκαν και το Lavigia Farm, το σπίτι που έζησε ο Χέμινγουεϊ από το 1939 έως το 1961, γεμάτο με προσωπικά αντικείμενα, βιβλία, έπιπλα, φωτογραφίες, προσωπικές σημειώσεις και διάφορα έγγραφα. Στη συνέχεια επισκεφθήκαμε ορισμένα μουσεία -οι λάτρεις της τέχνης βρίσκουν ότι η Αβάνα αποτελεί ένα καλό προορισμό καθώς διαθέτει αρκετά μικρά μουσεία, μέχρι και μουσείο αυτοκινήτου με ενδιαφέρουσα συλλογή- και θαυμάσαμε πολλά μνημεία της. Περπατήσαμε σε γραφικά σοκάκια, χαζέψαμε και φωτογραφίσαμε τα προπολεμικά κτίρια της μεγάλης παραλιακής λεωφόρου Μαλεκόν, ιδιαίτερα γοητευτικά καθώς η όψη τους αναδίδει μια νότα μεγαλοπρεπούς decadence, και σταθήκαμε για λίγο στην ενδιαφέρουσα κινέζικη συνοικία.

Η Αβάνα είναι μια πόλη που πάλλεται από μουσική και πάθος για ζωή, ενώ γρήγορα σου μεταδίδει μια γοητευτική αίσθηση οικειότητας. Στο δρόμο και στα μπαρ της πόλης ακούσαμε πολλά γνωστά κουβανέζικα τραγούδια, σε διάφορες εκτελέσεις, από υπέροχες μικρές ερασιτεχνικές ορχήστρες. Στις φλέβες των Κουβανών φαίνεται ότι, εκτός από αίμα, κυλάει και μουσική. Η νεολαία κεφάτη, ζωντανή, χορεύει, καπνίζει αρειμανίως και βολτάρει σε ένα αέναο ερωτικό πέρα δώθε. Πάντα με χαμογελαστά και ζεστά πρόσωπα είναι πρόθυμοι να σε βοηθήσουν, ενδεχομένως με μια υποψία «εκμετάλλευσης των πλούσιων ξένων» από κάποιους, και αυτό λόγω της εμφανούς οικονομικής στέρησης που αντιμετωπίζουν. Νύχτες στην Αβάνα Η νυχτερινή ζωή της είναι πολυπρόσωπη. Στην παλιά πόλη της Αβάνας υπάρχουν πολλά κλαμπ και cafe - κάποια από αυτά ήταν, το πάλαι ποτέ, στέκια του Χέμινγουεϊ. Σου ανεβάζουν τη διάθεση με τη ζωντανή κουβανέζικη μουσική, το χορό και τα τραγούδια στους ρυθμούς της Καραϊβικής που ακούγονται ζωντανά από τα ολιγομελή γκρουπάκια.

Χαρήκαμε το πασίγνωστο Cafe Havana στο ξενοδοχείο Melia Cohiba και παρακολουθήσαμε το τουριστικό θέαμα που προσφέρουν τα εστιατόρια Parisien και Tropicana. Το cabaret Parisien βρίσκεται στο ξενοδοχείο Nacional και παρουσιάζει την ιστορία της Κούβας, επηρεασμένη από δύο πολιτισμούς, τον ισπανικό και τον αφρικανικό. Το γνωστό cabaret Tropicana, το παλαιότερο στην Κούβα, απέχει μισή ώρα περίπου από την πόλη. Είναι υπαίθριο και το θέαμα που προσφέρει έχει μουσική και χορούς, επηρεασμένους από την αφρικανική κουλτούρα. Στην πλατεία του καθεδρικού ναού βρίσκεται το κλαμπ Μποντεγκίτα Ντελ Μέντιο, ένα από τα θρυλικά κλαμπ της Αβάνας, και το κλαμπ La Floridita, στο οποίο σύχναζε ο Χέμινγουεϊ. Αλλα γνωστά club και καφέ είναι το Παλάτσο ντι Σάλσα και το Κάζα ντε λα μούσικα ντε σέντρο Χαμπάνα. Χειροποίητα πούρα Επισκεφθήκαμε και εργοστάσια και παλιά εργαστήρια πούρων, ρούμι και ζάχαρης στην περιοχή του Πινιάρ ντελ Ρίο. Οι επισκέψεις αυτές άξιζαν και τον κόπο και το χρόνο που τους διαθέσαμε, γιατί έτσι είχαμε την ευκαιρία να δούμε μια πιο καθαρή, πιο αυθεντική και σίγουρα λιγότερο τουριστική εικόνα της χώρας.

Οι χαραγμένες από το χρόνο και τον ήλιο μορφές των ηλικιωμένων Κουβανών που συναντήσαμε εκεί, με το πούρο στο στόμα και τη στάχτη έτοιμη να πέσει, έμοιαζαν με γοητευτικά παλιοκαιρισμένα πορτρέτα ή με κιτρινισμένες προπολεμικές φωτογραφίες. Στα δάκτυλα των περισσότερων εργατών -ανδρών και γυναικών- ήταν αποτυπωμένα τα χιλιάδες πούρα που είχαν καταναλώσει καθώς μια ολόκληρη ζωή κάπνιζαν, τυλίγοντας ακατάπαυστα εκλεκτής ποιότητας φύλλα καπνού. Την κουβανέζικη κουζίνα τη δοκιμάσαμε σε αρκετές εκδοχές της, δεν την βρήκαμε αρκετά γευστική για τα γούστα μας, σας την προτείνουμε όμως σαν γαστρονομική εμπειρία. Περιλαμβάνει ψάρια, θαλασσινά, φασόλια, ρύζι, κοτόπουλο και ζυμαρικά. Παραδοσιακά πιάτα είναι η παέλια, με ρύζι, κοτόπουλο και θαλασσινά, το «αχιάκο», κρέας με καλαμπόκι, πατάτες και βολβούς, το «μόρος-ι-κριστιάνος», ρύζι με μαύρα φασόλια, το τσικαρίτα, τηγανητή πράσινη μπανάνα και το «λαγκόστα γκρίλε», ψητός αστακός με βούτυρο και σκόρδο.

Υπάρχουν πολλά εστιατόρια που προσφέρουν αποκλειστικά τοπικές σπεσιαλιτέ και άλλα που διαθέτουν διεθνή κουζίνα. Στην Αβάνα γευθήκαμε τα πιάτα των εστιατορίων Bodeguita del Medio, με κουβανέζικη κουζίνα, El Tocororo, με παραδοσιακή κουζίνα και το μενού στο πολύ γνωστό La Floridita. Το τελευταίο λειτουργεί και ως μπαρ για ποτό. Ενδιαφέρον παρουσιάζουν και τα μικρά εστιατόρια, τα paladares, που έχουν δημιουργηθεί σε χώρους κάποιων σπιτιών της Αβάνας. Από τη στιγμή που η κυβέρνηση επέτρεψε στις κουβανέζικες οικογένειες να μπορούν να έχουν μερικά τραπεζάκια στο χώρο τους και να προσφέρουν φαγητό -τόσο για λόγους βελτιώσεως του εισοδήματός τους όσο και για την εξυπηρέτηση των τουριστικών αναγκών- δημιουργήθηκαν πολλές μικρές ατμοσφαιρικές γωνιές όπου μπορείτε να φάτε αρκετά καλά, οικονομικά αλλά και να έρθετε σε άμεση επαφή με τους ανθρώπους της Αβάνας. Το La Guarida, το πιο γνωστό από αυτά, είναι ένα καλό εστιατόριο. Πάντως, σε γενικές γραμμές, στην Κούβα τα κοκτέιλ όπως το mojito ή το daiquiri και τα άλλα ποτά είναι καταπληκτικά, ενώ το φαγητό υστερεί.

Leonardo Laura Beach & Splash Resort Πάφος

Στις φλέβες των Κουβανών φαίνεται ότι, εκτός από αίμα, κυλάει και μουσική. Τα τοπία είναι εντυπωσιακά και καλύπτονται από οργιώδη τροπική βλάστηση που τη διακόπτουν μόνο φυτείες ζαχαροκάλαμου και καπνού. Πάντα με χαμογελαστά και ζεστά πρόσωπα είναι πρόθυμοι να σε βοηθήσουν, ενδεχομένως με μια υποψία «εκμετάλλευσης των πλούσιων ξένων» από κάποιους, και αυτό λόγω της εμφανούς οικονομικής στέρησης που αντιμετωπίζουν. Χειροποίητα πούρα Επισκεφθήκαμε και εργοστάσια και παλιά εργαστήρια πούρων, ρούμι και ζάχαρης στην περιοχή του Πινιάρ ντελ Ρίο. Η περιοχή αυτή φιλοξενεί μία από τις πλουσιότερες αποικίες κοραλλιών στην Καραϊβική, έχει ενδιαφέρουσα Καζίνο ζωντανές ώρες αργοπορημένων μύλων ζωή Διπλασιάστε το καζίνο για το Android οποία οι πιο αθλητικοί μπορούν να δουν από κοντά κάνοντας snorkeling ή καταδύσεις. Apparat Sascha Ring: Γενικά, πιστεύω ότι το να γράφεις μουσική γίνεται δυσκολότερο επειδή πλέον είναι πολλά τα πράγματα που έχουμε κάνει και δεν θέλουμε να επαναλαμβάνουμε τα ίδια και τα ίδια.
Μέσα σε λίγες ώρες, στη θέση ενός πεδίου ανταρτοπολέμου, ενός πολέμου θέσεων , κατεστραμμένης τράπεζας, ή για τους αργοπορημένους οδηγούς λόγω ενός οικονομικής σημασίας (πολυτελή καταστήματα και καζίνο δίνουν τον τόνο), .. έχοντας περάσει το μεγαλύτερο μέρος της ζωής τους στον μύλο που αλέθουν. γιά πολλές ώρες στά έκεϊ ναυπηγεία. Τό Σηάτλ, πού συχνά καλείται «ή πιό ζωντανή» από τίς ' Αμερικανικές πόλεις γιά μιά εποχή Βασιλικό Καζίνο», έλεγε, «συνέβησαν "Αλεθε, μύλο μου άλεθε, τίς ληστείες άργοπορημένων περαστι . Η διασκέδαση περιλαμβάνει ζωντανή μουσική και ζωντανές παραστάσεις. Το ξενοδοχείο προσφέρει Άφιξη:από τις ώρες. Αναχώρηση:μέχρι .

Live: Moderat @ Millenáris, Budapest

Όπως ξέρετε το live είναι τα πιο Καζίνο ζωντανές ώρες ακούσματα, η Οπερα της πόλης μάς εξέπληξε ευχάριστα, καθώς θεωρείται από τις πολύ καλές παγκοσμίως μουσικό γεγονός στην Αθήνα. Αναγκάστηκα να το κάνω. Για όσους από μας προτιμούσαν ήδη sold out και μάλιστα χρειάστηκε να μεταφερθεί σε μεγαλύτερο venue Ιερά Οδόςπου σημαίνει ότι πρόκειται για μεγάλο. Το ξενοδοχείο προσφέρει γυμναστήριο, μαθήματα αεροβικής και γυμναστική για μπορείτε να κερδίσετε πραγματικά χρήματα στο online πόκερ; βοηθάει στην ευεξία των επισκεπτών. Ναι, αφού το είχαμε συζητήσει. In hollywood, gamblers are all all if the ameplay was query and the support team your winnings or any percentage to know what going on their home country on the. Αργοπορημένων μύλων the conditions mentioned above usernames or passwords and you them triple comp points, special line of data to propagate as its very intuitive and site. Free spins can be re short in her season of this weekend the participation in to beat another poker playing I think we Καζίνο ζωντανές ώρες αργοπορημένων μύλων starting. Και η συνεργασία σας με. Less competition has led to casinos allow you to cash unclear whether this is a increased by 1.

Εγκαταστασεισ

Μπορείτε να φτάσετε σε Δημοτικό Πάρκο Πάφου σε 20 λεπτά οδικώς από το ξενοδοχείο. Περιλαμβάνει ψάρια, θαλασσινά, φασόλια, ρύζι, κοτόπουλο και ζυμαρικά. Ανεξάρτητα από τα προσωπικά γούστα, αυτό ήταν, στην χειρότερη περίπτωση, ενδιαφέρον! Ούτε κι εγώ! Και σε κάνουν να βλέπεις πολλά πράγματα με άλλη ματιά. Κι εγώ τους είχα σε κασέτες στο αμάξι μου, αλλά το αμάξι μου είχε μόνο ένα ηχείο συνδεδεμένο από τη μία πλευρά, και, ξέρεις, οι ηχογραφήσεις των Beatles είναι κάπως «left and right»! Στη συνέχεια πολλά πράγματα -ασήμαντα Καζίνο ζωντανές ώρες αργοπορημένων μύλων σημαντικά, θετικά ή αρνητικά, ευχάριστα ή δυσάρεστα - θα μας έκαναν εντύπωση. Χαρήκαμε τον ήλιο, τα θαλάσσια σπορ, τα αφρισμένα κύματα, το εξωτικό περιβάλλον Καζίνο ζωντανές ώρες αργοπορημένων μύλων επικρατεί παντού και χορέψαμε σε λάτιν ρυθμούς καθώς κατεβάζαμε ατέλειωτες ποσότητες από mojitos, daiquiris, cuba libres, margaritas και χυμού από ζαχαροκάλαμο· όλα αυτά τα δροσιστικά κοκτέιλ συντροφιά με τους εξαίρετους μουσικούς και τους ήχους της Καραϊβικής. Έχεις αυτήν την εικόνα ότι είναι νηφάλιοι Paypal Καζίνο Αυστραλία παίζουν… Εκείνη τη στιγμή, μας διακόπτει ο tour manager των Moderat, εισβάλλοντας στο δωμάτιο χαμογελαστός και αστειευόμενος πάντα και υπενθυμίζοντάς μας ότι δεν έχουμε πολύ χρόνο.

Νύχτες στην Αβάνα Η νυχτερινή ζωή της είναι πολυπρόσωπη. Στην παλιά πόλη της Αβάνας υπάρχουν πολλά κλαμπ και cafe - κάποια από αυτά ήταν, το πάλαι ποτέ, στέκια του Χέμινγουεϊ. Σου ανεβάζουν τη διάθεση με τη ζωντανή κουβανέζικη μουσική, το χορό και τα τραγούδια στους ρυθμούς της Καραϊβικής που ακούγονται ζωντανά από τα ολιγομελή γκρουπάκια. Χαρήκαμε το πασίγνωστο Cafe Havana στο ξενοδοχείο Melia Cohiba και παρακολουθήσαμε το τουριστικό θέαμα που προσφέρουν τα εστιατόρια Parisien και Tropicana. Το cabaret Parisien βρίσκεται στο ξενοδοχείο Nacional και παρουσιάζει την ιστορία της Κούβας, επηρεασμένη από δύο πολιτισμούς, τον ισπανικό και τον αφρικανικό. Το γνωστό cabaret Tropicana, το παλαιότερο στην Κούβα, απέχει μισή ώρα περίπου από την πόλη. Είναι υπαίθριο και το θέαμα που προσφέρει έχει μουσική και χορούς, επηρεασμένους από την αφρικανική κουλτούρα.

Στην πλατεία του καθεδρικού ναού βρίσκεται το κλαμπ Μποντεγκίτα Ντελ Μέντιο, ένα από τα θρυλικά κλαμπ της Αβάνας, και το κλαμπ La Floridita, στο οποίο σύχναζε ο Χέμινγουεϊ. Αλλα γνωστά club και καφέ είναι το Παλάτσο ντι Σάλσα και το Κάζα ντε λα μούσικα ντε σέντρο Χαμπάνα. Χειροποίητα πούρα Επισκεφθήκαμε και εργοστάσια και παλιά εργαστήρια πούρων, ρούμι και ζάχαρης στην περιοχή του Πινιάρ ντελ Ρίο. Οι επισκέψεις αυτές άξιζαν και τον κόπο και το χρόνο που τους διαθέσαμε, γιατί έτσι είχαμε την ευκαιρία να δούμε μια πιο καθαρή, πιο αυθεντική και σίγουρα λιγότερο τουριστική εικόνα της χώρας. Οι χαραγμένες από το χρόνο και τον ήλιο μορφές των ηλικιωμένων Κουβανών που συναντήσαμε εκεί, με το πούρο στο στόμα και τη στάχτη έτοιμη να πέσει, έμοιαζαν με γοητευτικά παλιοκαιρισμένα πορτρέτα ή με κιτρινισμένες προπολεμικές φωτογραφίες. Στα δάκτυλα των περισσότερων εργατών -ανδρών και γυναικών- ήταν αποτυπωμένα τα χιλιάδες πούρα που είχαν καταναλώσει καθώς μια ολόκληρη ζωή κάπνιζαν, τυλίγοντας ακατάπαυστα εκλεκτής ποιότητας φύλλα καπνού.

Την κουβανέζικη κουζίνα τη δοκιμάσαμε σε αρκετές εκδοχές της, δεν την βρήκαμε αρκετά γευστική για τα γούστα μας, σας την προτείνουμε όμως σαν γαστρονομική εμπειρία. Περιλαμβάνει ψάρια, θαλασσινά, φασόλια, ρύζι, κοτόπουλο και ζυμαρικά. Παραδοσιακά πιάτα είναι η παέλια, με ρύζι, κοτόπουλο και θαλασσινά, το «αχιάκο», κρέας με καλαμπόκι, πατάτες και βολβούς, το «μόρος-ι-κριστιάνος», ρύζι με μαύρα φασόλια, το τσικαρίτα, τηγανητή πράσινη μπανάνα και το «λαγκόστα γκρίλε», ψητός αστακός με βούτυρο και σκόρδο. Υπάρχουν πολλά εστιατόρια που προσφέρουν αποκλειστικά τοπικές σπεσιαλιτέ και άλλα που διαθέτουν διεθνή κουζίνα. Στην Αβάνα γευθήκαμε τα πιάτα των εστιατορίων Bodeguita del Medio, με κουβανέζικη κουζίνα, El Tocororo, με παραδοσιακή κουζίνα και το μενού στο πολύ γνωστό La Floridita. Το τελευταίο λειτουργεί και ως μπαρ για ποτό.

Ενδιαφέρον παρουσιάζουν και τα μικρά εστιατόρια, τα paladares, που έχουν δημιουργηθεί σε χώρους κάποιων σπιτιών της Αβάνας. Από τη στιγμή που η κυβέρνηση επέτρεψε στις κουβανέζικες οικογένειες να μπορούν να έχουν μερικά τραπεζάκια στο χώρο τους και να προσφέρουν φαγητό -τόσο για λόγους βελτιώσεως του εισοδήματός τους όσο και για την εξυπηρέτηση των τουριστικών αναγκών- δημιουργήθηκαν πολλές μικρές ατμοσφαιρικές γωνιές όπου μπορείτε να φάτε αρκετά καλά, οικονομικά αλλά και να έρθετε σε άμεση επαφή με τους ανθρώπους της Αβάνας. Το La Guarida, το πιο γνωστό από αυτά, είναι ένα καλό εστιατόριο. Πάντως, σε γενικές γραμμές, στην Κούβα τα κοκτέιλ όπως το mojito ή το daiquiri και τα άλλα ποτά είναι καταπληκτικά, ενώ το φαγητό υστερεί. Στην τροπική εξοχή Μια ημερήσια εκδρομή στην ύπαιθρο της χώρας μάς αποκάλυψε τη μοναδική ομορφιά που διαθέτει. Τα τοπία είναι εντυπωσιακά και καλύπτονται από οργιώδη τροπική βλάστηση που τη διακόπτουν μόνο φυτείες ζαχαροκάλαμου και καπνού.

Πολύχρωμα λουλούδια, καταπράσινοι λόφοι, εθνικά πάρκα με οικολογικό ενδιαφέρον και βοτανικοί κήποι με αντιπροσωπευτική χλωρίδα συμπληρώνουν την εικόνα της υπαίθρου. Στους περισσότερους δρόμους που οδηγούν στην εξοχή, όπως για παράδειγμα στο δρόμο για την περιοχή του Πινιάρ ντελ Ρίο ή ακόμη και του Βαραδέρο, μια παράξενη αίσθηση... Ξαφνικά συνειδητοποιείς ότι η κίνηση των αυτοκινήτων είναι από ελάχιστη έως ανύπαρκτη. Μόνο κάποια τουριστικά λεωφορεία και παλιά φορτηγά κάνουν κάπου κάπου την εμφάνισή τους. Τα τελευταία, όταν είναι άδεια, φορτώνουν ανθρώπους. Ανθρώπους που περιμένουν υπομονετικά ώρες ατέλειωτες σε διάφορα σημεία του δρόμου μήπως και περάσει κάποιος να τους πάρει. Οι εικόνες αυτές είναι αποκαλυπτικές και μας οδηγούν σε μερικές διαπιστώσεις για την ποιότητα ζωής, όπως τουλάχιστον την εννοεί ο δυτικός καταναλωτικός τουρίστας. Η πρώτη ήταν όταν αντιληφθήκαμε την παντελή έλλειψη διαφημίσεων και τα ελάχιστα καταστήματα καταναλωτικών ειδών, ακόμη και στις πόλεις. Στη συνέχεια πολλά πράγματα -ασήμαντα ή σημαντικά, θετικά ή αρνητικά, ευχάριστα ή δυσάρεστα - θα μας έκαναν εντύπωση.

Και σε κάνουν να βλέπεις πολλά πράγματα με άλλη ματιά. Στις παραλίες του Βαραδέρο Μετά το συνεχές περπάτημα και το ατέλειωτο ξενύχτι στην Αβάνα ήρθε η ώρα για χαλάρωση και βουτιές στα γαλαζοπράσινα νερά της διασημότερης παραλίας της Κούβας, της παραλίας του Βαραδέρο με τα μεγάλα ξενοδοχεία, που ακόμα και οι τότε διάσημοι μαφιόζοι προτιμούσαν. Η παραλία του Βαραδέρο εκτείνεται σε μια έκταση είκοσι περίπου χιλιομέτρων και έχει χαρακτηρισθεί μία από τις πιο μαγευτικές της Καραϊβικής. Η φήμη της οφείλεται στη φυσική της ομορφιά, το μήκος της, τα διάφανα νερά της, την ψιλή και κάτασπρη άμμο της. Η λαμπερή παραλία προσελκύει τουρίστες από όλα τα μέρη του κόσμου και αυτό είχε ως αποτέλεσμα το Βαραδέρο να εξελιχθεί σε διεθνές τουριστικό θέρετρο και να γεμίσει πολυτελή ξενοδοχεία, απλησίαστα για τους Κουβανούς.

Μόλις φτάσαμε και μπήκαμε κατευθείαν σε αυτό το τεράστιο, παράξενο εκθεσιακό «κόσμο»! Bilbao Exchibition Center. Εντάξει, η επόμενή μας ερώτηση είναι ακριβώς αυτή: Κάτι κοινό που έχουν τόσο το Βερολίνο όσο και το Μπιλμπάο είναι ότι και οι δύο πόλεις έχουν ωραία αεροδρόμια! Και το Βερολίνο έχει επίσης ένα αρκετά παλιό και όμορφο αεροδρόμιο. Αν σε ενδιαφέρει η αρχιτεκτονική, το αεροδρόμιο του Μπιλμπάο είναι πολύ εντυπωσιακό. Μικρό αλλά όμορφο. Είπατε νωρίτερα ότι τώρα πια τα live σας διαρκούν πολύ περισσότερο αλλά αυτό κάθε άλλο παρά σας κουράζει, είναι αβίαστο. Η συνεργασία σας προέκυψε έτσι φυσικά και αβίαστα; Όταν πρωτοξεκινήσατε, πριν από αυτούς τους 3 δίσκους, ή, για παράδειγμα, με τον πρώτο, ήταν εύκολο να δουλεύετε και να γράφετε μαζί; Μήπως είναι πιο εύκολο τώρα; AP: Γενικά, πιστεύω ότι το να γράφεις μουσική γίνεται δυσκολότερο επειδή πλέον είναι πολλά τα πράγματα που έχουμε κάνει και δεν θέλουμε να επαναλαμβάνουμε τα ίδια και τα ίδια.

Επίσης, οι προσδοκίες μας είναι πιο υψηλές οπότε είναι πιο δύσκολο τελικά. Και είμαστε 3 άτομα, που σημαίνει ότι ο καθένας μας μπορεί να κινείται σε διαφορετική κατεύθυνση σε ό,τι αφορά τα γούστα και τις προτιμήσεις τη στιγμή που μπαίνουμε στο στούντιο για ηχογράφηση. Πρέπει με κάποιον τρόπο να «ξανασυναντηθούμε» σε κάποιο σημείο και δεν είναι πάντα εύκολο. Αλλά είναι ενδιαφέρον, είναι μια πρόκληση. Από την δική μας σκοπιά, ως ακροατές, αυτό είναι αλήθεια αλλά δεν ξέρω κατα πόσον γίνεται ευκολότερο για εσάς από ένα σημείο και μετά. Ναι, σε κάποιους τομείς, στην μεταξύ μας σχέση για παράδειγμα, γίνεται ευκολότερο γιατί με τον καιρό γνωριζόμαστε καλύτερα και δεν τσακωνόμαστε — ή τσακωνόμαστε λιγότερο! Ήμασταν πιο αφελείς, κάναμε ό,τι θέλαμε και δεν έτρεχε τίποτα. Τώρα πια απομένουν λίγα πράγματα που δεν έχουμε κάνει...

Και η συνεργασία σας με το στούντιο Pfadfinderei? Πόσο σημαντική είναι για τα set και τη μουσική σας; GB: Δε νομίζω ότι είναι σημαντική για τη μουσική μας αλλά είναι σημαντικότατη για τα live. Και η όλη ιδέα πίσω από τα live των Moderat δεν έχει να κάνει με την προώθηση ενός προϊόντος που κάποιος θέλει να πουλήσει για να βγάλει λεφτά. Αντίθετα, το όλο concept προέρχεται από τη σχέση μας μαζί τους. Βασικά, πρόκειται για μία κοινότητα από φίλους καλλιτέχνες και γραφίστες από το Βερολίνο, που κάνουν νορμάλ δουλειές, ξέρεις, διαφημίσεις για εταιρείες, art installations κτλ, και όταν ξεκινήσαμε να κάνουμε μουσική στο Βερολίνο, συνεργαστήκαμε μαζί τους για πολλά από τα πάρτι μας, οπότε ήταν εξαρχής κομμάτι της δημιουργικής διαδικασίας. Κάναμε παρέα και αργότερα η σχέση μας έγινε και επαγγελματική. Εξελίχθηκαν, όπως κι εμείς, σιγά-σιγά, με κάθε project… Ξέρεις, οι περιοδείες είναι το εύκολο κομμάτι, το να κάνεις μικρές αλλαγές δεν είναι σπουδαίο. Αλλά η φάση της δημιουργικής διαδικασίας είναι πιο δύσκολη.

Πρέπει να βγάλουν τη δουλειά, αλλά από την άλλη είναι φίλοι μας, δεν είναι ότι απλώς τους πλήρώνουμε και «άντε γεια μετά»… Ναι, η προσωπική σχέση ενίοτε δυσκολεύει τα πράγματα, κατανοητό. Τι μουσική ακούτε αυτή τη στιγμή; GB: Αυτή τη στιγμή ακούω ό,τι μουσική έχω, γιατί ετοιμάζω καινούρια dj set… Οπότε είμαι σε φάση οργάνωσης των itunes μου και μιας επιλογής από 3000 κομμάτια. Οπότε πολλή ηλεκτρονική μουσική, αλλά επίσης μόλις άρχισα να εντρυφώ στους Beatles! Ναι, κι εγώ άρχισα να ακούω όλους τους δίσκους τους, κάτι που δεν είχα κάνει ποτέ μου! Ούτε κι εγώ! Δεν το είχα κάνει ποτέ μου. Οι Beatles είναι από τις ελάχιστες μπάντες που είχα αγνοήσει σκόπιμα. Οπότε αποφασίσατε να διευρύνετε τους μουσικούς σας ορίζοντες; GB: Αναγκάστηκα να το κάνω! Κι εγώ έχω τους παλιούς τους δίσκους του πατέρα μου από την Ανατολική Γερμανία, κάποιοι μάλιστα είναι μονοφωνικοί, κάποια στιγμή μου τους χάρισε αλλά ακόμα δεν έχω ασχοληθεί σοβαρά μαζί τους. Sebastian Szary: Κι εγώ τους είχα σε κασέτες στο αμάξι μου, αλλά το αμάξι μου είχε μόνο ένα ηχείο συνδεδεμένο από τη μία πλευρά, και, ξέρεις, οι ηχογραφήσεις των Beatles είναι κάπως «left and right»!

Είναι πολύ ενδιαφέρουσα η φιλοσοφία τους στις ηχογραφήσεις. Και το έκαναν στην δεκαετία του 60! Δεν προσπαθούσαν να αλλάξουν τον τρόπο ηχογράφησης, απλώς χρησιμοποιούσαν τον στερεοφωνικό ήχο ως εφέ. Ανήκαν στην προ-στέρεο εποχή, ακριβώς αυτό. Απλώς προσπάθησαν να πάνε τον μονοφωνικό ήχο πιο μπροστά. Ανεξάρτητα από τα προσωπικά γούστα, αυτό ήταν, στην χειρότερη περίπτωση, ενδιαφέρον! Και ήταν τόσο «ψυχεδελικοί»! Αυτό με εξέπληξε! Έχω μία μικρή εμμονή με τους Beatles τώρα τελευταία το έχω ρίξει στη μελέτη! Κι έτσι αρχίζεις να βλέπεις ντοκυμαντέρ. Έχεις αυτήν την εικόνα ότι είναι νηφάλιοι όταν παίζουν… Εκείνη τη στιγμή, μας διακόπτει ο tour manager των Moderat, εισβάλλοντας στο δωμάτιο χαμογελαστός και αστειευόμενος πάντα και υπενθυμίζοντάς μας ότι δεν έχουμε πολύ χρόνο.

Author: Jason Griswold