Οι online αυλακώσεις λάμπουν 7

Αλλά ούτε και τους Κάβειρους στη Σαμοθράκη ή τα άσπρα φαντάσματα στην παραλία της Ελούντας. Η ματιά του, ακόμη και για τόπους που γνωρίζει πολύ καλά, όπως η Κρήτη, διαθέτει μια παρθενικότητα, ένα πρώτο βλέμμα αμόλυντο από τη γνώση. Την οποία όμως γνώση ενσωματώνει σε αυτή τη ματιά. Η γνώση της μυθολογίας, της Ιστορίας, της παράδοσης, του λογοτεχνικού παρελθόντος ενός χώρου, μιας πόλης, ενός νησιού που επισκέπτεται, χρησιμεύει ως εργαλείο. Στα οδοιπορικά του διαβάζει κανείς σήμερα για τόπους όπως τους είχε ζήσει μικρός. Για παράδειγμα, το κείμενο για τα Καμένα Βούρλα, αυτόν τον μικρό τόπο χτισμένο πάνω στην Εθνική οδό Αθηνών —  Θεσσαλονίκης. Προτού κατασκευαστεί η νέα Εθνική και παρακάμψει το χωριό, ήταν μια εικόνα παρακμής, με ξεχασμένα καφενεία, πλαστικές καρέκλες, γέρους και μόνο γέρους. Πόση διαφορά από τα Καμένα Βούρλα που περιγράφει ο Κυριάκος Μητσοτάκης ως «ένα τσαλίμι, ένα παιχνίδι στη στεριά της Λοκρίδας» με τουρισμό που «έκανε το χωριό να λάμπει».

Τα Καμένα Βούρλα του Μητσοτάκη είναι ένας ερωτικός τόπος γεμάτος φεγγάρι και νιάτα. Μια παραλία γεμάτα ζωή, δύναμη, μέλλον, ένας μυθικός τόπος όπου «οι αλογοουρές των κοριτσιών αυλακώνουν τον αέρα και τρέχουν και χάνονται». Η λυρική διάθεση του Μητσοτάκη μεταμορφώνει τα πράγματα. Ποιο παιδάκι σήμερα θα έβλεπε τις μέδουσες σαν «ξωτικές κινέζικες ομπρελίτσες γεμάτες χρώματα, μυστήριο και μαγεία»; Ποιος ταξιδιώτης στη Σαλαμίνα με το απερίγραπτο οικιστικό κιτς και την παραλία γεμάτη ομπρέλες και καθίσματα θα ένιωθε ότι «η θάλασσα ανθίζει, τα κύματα έχουν ανθούς στη γαλάζια χαίτη τους, άσπρους ροδαμούς που τους παίρνει ο άνεμος και τους πετά στο πρόσωπο και σου μεταδίδουν τη χαρά της άνοιξης με τραγούδια, με απάλαφρες θωπείες στα κατακόκκινα χείλη»; Ο Κυριάκος Μητσοτάκης «συνομιλεί» με τους έλληνες ποιητές. Τα κείμενά του αποτελούν τμήμα της ελληνικής λογοτεχνίας μας. Αλλά και τμήμα της ιστορίας του τόπου μας.

Ετσι όπως τον έχει καταγράψει, δεν θα τον ξαναδούμε ποτέ πια. Ο γνωστός άγνωστος μαχητής του πολιτισμού Ο Γιάννης Μηλιάδης 1895-1975 , αρχαιολόγος και διευθυντής του Μουσείου της Ακρόπολης, έμεινε στην ιστορία κυρίως επειδή λίγο προτού μπουν οι Γερμανοί στην Αθήνα μαζί με άλλους αρχαιολόγους πρωτοστάτησε στο να σωθούν σημαντικά αρχαιολογικά μνημεία, με την ταφή τους στη γη, σε κρύπτες, σε θησαυροφυλάκια, σε σπηλιές. Ο Γιάννης Μηλιάδης όμως είχε και ένα πλούσιο λογοτεχνικό έργο το οποίο «ανέσκαψε» ο καθηγητής Γιάννης Παπακώστας και το παρουσιάζει στον τόμο Από τη λογοτεχνία στον κοινωνικό προβληματισμό εκδ. Ιδρύματος Ουράνη. Ο Μηλιάδης, γόνος παλαιάς αθηναϊκής οικογένειας, γεννήθηκε το 1895, σπούδασε στη Φιλοσοφική και στη Νομική Σχολή και το 1919 διορίστηκε στην Αρχαιολογική Υπηρεσία. Εκανε μεταπτυχιακές σπουδές στη Βιέννη, στο Μόναχο και στο Βερολίνο, υπηρέτησε σε αρχαιολογικές υπηρεσίες σε διάφορες πόλεις της Ελλάδας, για να καταλήξει το 1940 διευθυντής του Μουσείου της Ακρόπολης, θέση στην οποία παρέμεινε ως τον θάνατό του, το 1975.

Εγραψε ποιήματα, δοκίμια, μεταφράσεις, θεατρικές κριτικές, χρονογραφήματα και πολλά άλλα κείμενα, άγνωστα ως τώρα, μιας και χρησιμοποιούσε ως υπογραφή έξι διαφορετικά ψευδώνυμα, με πιο γνωστό το «Ιούλιος Νάρκισσος». Το πρώτο του ποίημα το δημοσιεύει σε ηλικία 15 ετών στο περιοδικό «Ανθών», ενώ παράλληλα διευθύνει τη μηνιαία φιλολογική «Ανεμώνη». Συμμετέχει ενεργά στην προσπάθεια πνευματικής ανανέωσης της χώρας ιδρύοντας μαζί με τον Ναπολέοντα Λαπαθιώτη, τον Κλέωνα Παράσχο και άλλους νέους 18-21 ετών την Οργάνωση των Νέων. Ως φοιτητής επανιδρύει τη Φοιτητική Συντροφιά με στόχο «να σχηματιστεί και στην πατρίδα μας η απαραίτητη τάξη μιας αναπτυγμένης νεότητας με αξιωματική βαρύτητα, με ορισμένα ιδανικά και αληθινό ακαδημαϊκό ήθος». Οργανώνει το Φιλολογικό Φροντιστήριο σε μια προσπάθεια, μέσω συζητήσεων και διαλέξεων, να οριστεί συστηματικά και κριτικά η νεοελληνική φιλολογία.

Πνεύμα συνεπές με τις αρχές του, θα βρεθεί πολλές φορές υπό διωγμόν επειδή «δεν συνεμορφώνετο προς τας υποδείξεις». Θα υποστεί πειθαρχική δίωξη γιατί υπέγραψε κείμενο διαμαρτυρίας για την εκδίωξη του Κώστα Βάρναλη από τη θέση του διδάσκοντος στην Παιδαγωγική Ακαδημία. Δείτε το βίντεο Μετά την επίσκεψη μας στην Κωνσταντινούπολη με το γκρουπ του facebook «Κωνσταντινούπολη — Η Πόλη της Καρδιάς μας» θέλω να σας μεταφέρω τις προτάσεις μας για την Πόλη που όλοι μας έχουμε βαθιά μέσα στην καρδιά μας… Γράφει η Σοφία Μαρμαγκιώλη Την ονόμασαν σταυροδρόμι των πολιτισμών…. Ευρώπη και Ασία……. Είναι η πόλη-θρύλος, που για χίλια και πλέον χρόνια αποτελούσε για όλο τον μεσογειακό κόσμο του Μεσαίωνα συνώνυμο της δύναμης, του πλούτου και του πολιτισμού. Μια πόλη που από τη γέννησή της κουβαλάει τη λάμψη της αρχαίας «μητέρας» της, της Ρώμης.

Οι Τούρκοι την άλωσαν και από τότε η περίφημη Κωνσταντινούπολη έδωσε τη θέση της στην Istanbul. Για όλους τους Έλληνες, όχι μόνο στον ελλαδικό χώρο αλλά και σε ολόκληρη τη γη, η Πόλη παραμένει βαθιά ριζωμένη στην καρδιά και την ψυχή τους. Αυτήν ερχόμαστε λοιπόν να γνωρίσουμε…. Έχοντας 17 εκατομμύρια κατοίκους, αποκτά την όψη… τερατούπολης. Στις εκδρομές που πραγματοποιούνται στην Πόλη της καρδιάς μας συνήθως ο κόσμος κατευθύνεται στα τουριστικά σημεία της Πόλης… εγώ λοιπόν θα σας κατευθύνω σε πολύ όμορφα μέρη διαφορετικά από αυτά που πηγαίνουν οι τουρίστες για να γνωρίσετε και μια άλλη πλευρά της αγαπημένης μας Πόλης… Οι τουρίστες θα περπατήσουν δυο-τρεις φορές κατά μήκος του πιο διάσημου πεζόδρομου: Εσείς, όμως, λοξοδρομήστε από την Ιστικλάλ και χαθείτε στα κάθετα στενά της· εκεί κρύβεται όλη η γοητεία της Πόλης… και μη φοβάστε ότι θα χαθείτε.

Αυτός είναι ο στόχος, η άσκοπη περιπλάνηση, που θα σας χαλαρώσει από το άγχος της καθημερινότητας. Άλλωστε, ο χρόνος στην Κωνσταντινούπολη είναι εκ φύσεως νωχελικός. Κάθε στενό έχει τον δικό του, μοναδικό χαρακτήρα και ξεχωριστή μορφολογία. Σε κάποια, οι αντικριστές βιτρίνες είναι τόσο κοντά, που ανάμεσά τους χωράει να περάσει μόνο ένας άνθρωπος. Σε άλλα, οι καταστηματάρχες θα σας κεράσουν τσάι πάνω σε τσίγκινο δίσκο ή θα ακούσετε γραμμόφωνα να παίζουν ανατολίτικες μουσικές. Απόκρυφες στοές γαλλικής αρχιτεκτονικής με παλιατζίδικα, εστιάτορες που τηγανίζουν μύδια και τα προσφέρουν σε καλαμάκι, ντιζαϊνάτα μαγαζιά με ρούχα και έξυπνες στάμπες σε κοντομάνικα -«Κάποιοι το λένε χάος, εμείς το αποκαλούμε σπίτι μας», έγραφε ένα σχολιάζοντας την Κωνσταντινούπολη-, πάγκοι με λογής-λογής μπαχαρικά και ξηρούς καρπούς, μικροσκοπικά καφέ όπου η αριστερή τουρκική νεολαία σφυρηλατεί την αγωνιστική της συνείδηση.

Όλα θα ξεδιπλωθούν μπροστά σας. Αρκεί να φύγετε από την πεπατημένη. Αυτή του κεράτιου κόλπου και όλης της ευρύτερης περιοχής. Πραγματικά χάρμα οφθαλμών. Miniaturk Το Miniatürk είναι ένα πάρκο με μινιατούρες…. Άνοιξε στις 2 Μάη του 2003 και θεωρείται ένα από τα μεγαλύτερα πάρκα με μικρογραφίες στον κόσμο…βλέπουμε αριστουργήματα όπως ο Ναός της Αρτέμιδος στην Έφεσο και το Μαυσωλείο της Αλικαρνασσού στο Μαύσωλου.. Σε κάθε έργο μπροστά υπάρχει ηχητικό σύστημα…σέρνοντας το bar code του εισιτηρίου αρχίζει και μιλά στη γλώσσα φυσικά που επιλέγεις. Ortakoy ή αλλιώς Μεσοχώρι Το Ortakoy βρίσκεται στη δυτική ακτή της Ευρωπαϊκής Τουρκίας και απέχει από το λιμάνι της Κωνσταντινούπολης περίπου 15 χλμ. Είναι ένα παραλιακό μέρος όπου μαζεύεται πολύς κόσμος με πολλές καφετέριες, εστιατόρια, μπαρ. Η θέα του Βοσπόρου είναι μοναδική. Απέναντι η ανατολική ακτή Ασιατική Τουρκία που ενώνεται με τη δυτική Ευρωπαϊκή Τουρκία με δύο γέφυρες μήκους πολλών χλμ.

Αυτή γειτονιά δεν κοιμάται ποτέ. Κάθε Κυριακή γεμίζει με κόσμο λόγω της υπαίθριας αγοράς ενώ τα καλοκαίρια με το ποτό ανά χείρας ρουφάς το ναργιλέ σου στο δρόμο… Εκεί όλα είναι όμορφα…. Εφθασες, ξένε, στο Νιχώρι». Οι στίχοι του Κωνσταντίνου Καβάφη από το ομώνυμο ποίημά του περιγράφουν αυτό ακριβώς που νιώθει ο επισκέπτης όταν αντικρίζει για πρώτη φορά το Νιχώρι ή, στα τουρκικά, Yenikoy. Αγκυροβολημένο πάνω στο Βόσπορο, στη βόρεια πλευρά της Πόλης, με τα παλιά του αρχοντικά, τους μικρούς κόλπους, τις προβλήτες με τα πολυτελή σκάφη δίπλα στα καΐκια, τους γλάρους που βολτάρουν στον ουρανό αναζητώντας τη λεία τους, αυτό το παλιό ελληνικό χωριό έχει μετατραπεί σε μία από τις πιο κοσμικές συνοικίες της Κωνσταντινούπολης. Μόλις ολοκληρώσετε την περαντζάδα σας -και αφού έχετε επισκεφτεί την εκκλησία της Παναγίας της Κουμαριώτισσας, όπου στον πίσω κήπο βρίσκονται τρεις τάφοι της οικογένειας Καραθεοδωρή-, επιλέξτε ένα από τα παραλιακά εστιατόρια.

Πιάστε τραπέζι δίπλα στην τζαμαρία, να παραγγείλετε ντόπια ρακή, δοκιμάστε θαλασσινές λιχουδιές και αφεθείτε στη μαγεία του Βοσπόρου. Η συμπαντική ενέργειά του θα απορροφήσει όλες τις αρνητικές σας σκέψεις, ενώ τα καράβια που πηγαινοέρχονται θα σας θυμίσουν ότι στη ζωή σημασία δεν έχει μόνο η διαδρομή, αλλά και το φορτίο που κουβαλάς. Rumeli Hisari… το κάστρο με την καλύτερη θέα Το κάστρο Ρούμελι Χισάρ βρίσκεται στο Sariyer της Κωνσταντινούπολης, σε ένα λόφο της ευρωπαϊκής πλευράς του Βοσπόρου. Ο οικισμός που βρίσκεται γύρω του, φέρει το όνομά του. Οι τρεις πύργοι του κάστρου είχαν λάβει τα ονόματα των τριών βεζύριδων του σουλτάνου. Βρίσκεται στο στενότερο τμήμα του καναλιού του Βόσπορου, μόλις 660 μέτρων και πολύ κοντά ακριβώς απέναντι στο κάστρο Αναντόλσκι Χισάρ, το οποίο είχε χτιστεί τον καιρό του σουλτάνου Μπαγιαζίτ του Πρώτου. Η τοποθεσία είχε επιλεχτεί με σκοπό να εμποδιστεί η βοήθεια προς την πρωτεύουσα, η οποία κατέφτανε μέσω της Μαύρης Θάλασσας, κατά τη διάρκεια της οθωμανικής πολιορκίας.

Στις προηγούμενες πολιορκίες της πόλης, τα προβλήματα που αντιμετώπιζε ο σουλτάνος είχαν να κάνουν κυρίως με τον αποκλεισμό του Βοσπόρου από πλευράς του βυζαντινού στόλου. Το κάστρο που υπήρχε στο μέρος αυτό από τη Ρωμαϊκή περίοδο, χρησιμοποιούταν ως χώρος φυλάκισης, ενώ αργότερα στην τοποθεσία αυτή είχε ανεγερθεί και μοναστήρι. Στα πλαίσια των πρετοιμασιών για την κατάκτηση της Κωνσταντινούπολης, ο Σουλτάνος Μέχμεντ ο Δεύτερος 1432-1481 , γιος του Μούρατ του Δεύτερου, ξεκίνησε την οικοδόμηση του κάστρου αμέσως μετά τη δεύτερη ενθρόνισή του το έτος 1451. Δεν αποδέχτηκε τις παρακλήσεις για ειρήνη του βυζαντινού αυτοκράτορα Κωνσταντίνου XI του Παλαιολόγου 1404-1453 , ο οποίος είχε καταλάβει το μήνυμα που έστελνε ο σουλτάνος μέσω της οικοδόμησης του κάστρου, η οποία είχε ξεκινήσει στις 15 Απριλίου 1452. Καθένας από τους τρεις κύριους πύργους είχε ονομαστεί από τους πασάδες που επέβλεπαν την κατασκευή τους.

Ακόμη και ο ίδιος ο σουλτάνος είχε μεταβεί εκεί περισσότερες φορές για να επιβλέψει τις οικοδομικές εργασίες. Με τη βοήθεια χιλιάδων οικοδόμων και εργατών, η κατασκευή του κάστρου είχε τελειώσει σε χρόνο ρεκόρ, σε 4 μήνες και 16 ημέρες, στις 31 Αυγούστου 1452. Tο κάστρο Rumeli Hisari αποτελείται από ένα μικρό πύργο, τρεις κύριους πύργους και δεκατρείς μικρές σκοπιές, τοποθετημένες και συνδεδεμένες με τα τείχη του. Αργότερα μετονομάστηκε στο σημερινό Rumeli Hisari, όνομα το οποίο σε μετάφραση σημαίνει…κάστρο της χώρας των Ρωμαίων…. Tο κάστρο έχασε την σπουδαιότητά του όταν πλέον στις ακτές χτίστηκαν περισσότερα κτίρια αμυντικής φύσεως. Κατά τη διάρκεια του 17ου αιώνα χρησιμοποιόταν ως φυλακή, κυρίως για ξένους αιχμάλωτους πολέμου. Το Ρούμελι Χισάρ είχε μερικώς καταστραφεί από σεισμό το έτος 1509 και ανακαινίστηκε περισσότερες φορές τα επόμενα χρόνια. Το 1746, ξέσπασε πυρκαγιά, η οποία κατέστρεψε όλα τα ξύλινα τμήματα των μεγαλύτερων πύργων. Ξαναχτίστηκε την περίοδο του σουλτάνου Σελίμ του Τρίτου.

Από το 1960, το κάστρο Ρούμελι λειτουργεί ως μουσείο και ανοιχτό θέατρο. Μέσα στο κυρίως κτίριο υπάρχει έκθεση οπλισμού που χρησιμοποιήθηκε κατά τις επιθέσεις για την κατάκτηση της Κωνσταντινούπολης, όπως μπάλες κανονιών και αλυσίδες. Για καφέ στο «Πέρα Παλάς» Αναμφισβήτητα, το «Πέρα Παλάς» είναι ένα από τα ιστορικότερα ξενοδοχεία του κόσμου. Βρίσκεται στην ομώνυμη περιοχή και άρχισε να χτίζεται το 1892 από την εταιρεία Wagon Lit, για να στεγάσει τους ταξιδιώτες που έρχονταν στην Κωνσταντινούπολη από το Παρίσι με το Οριάν Εξπρές. Εδώ, η συγγραφέας Αγκαθα Κρίστι έγραψε το μεγαλύτερο μέρος από το διάσημο μυθιστόρημά της. Μάλιστα, το δωμάτιό της με τον αριθμό «411», στο οποίο εκτίθενται φωτογραφίες και βιβλία της, είναι επισκέψιμο για το κοινό. Ακόμη και αν κάποιος δεν γνωρίζει την ιστορία του ξενοδοχείου, με το που περάσει την περιστρεφόμενη πόρτα, θα νιώσει ότι εισέρχεται σε έναν ιδιαίτερο χώρο. Η ατμόσφαιρα είναι κυριολεκτικά αριστοκρατική.

Κατευθυνθείτε στο βάθος, μετά τη ρεσεψιόν, και καθίστε σε μία από τις σκαλιστές ξύλινες καρέκλες του 19ου αιώνα με τη βελούδινη μπορντό επένδυση. Παραγγείλτε αχνιστό τούρκικο καφέ και περιεργαστείτε το χώρο. Κινώντας περιστροφικά το κεφάλι σας, θα δείτε στο σαλόνι μαρμάρινες κολόνες, αυτοκρατορικούς πολυελαίους, περσικά χαλιά, μπρονζέ καθρέφτες, επιτραπέζια ρολόγια εποχής και τους έξι γυάλινους διακοσμημένους τρούλους της οροφής. Αχ, αυτοί οι τρούλοι! Σε παραπλανούν. Από τη μια νομίζεις ότι βρίσκεσαι σε κάποιο ανατολίτικο χαμάμ και ετοιμάζεσαι για το λουτρό σου, από την άλλη θαρρείς ότι ξεκουράζεσαι στο παλάτι σου. Όσο πιο αργά απολαύσετε τον καφέ σας, τόσο πιο πολύ θα σας συνεπάρει η μυστηριώδης αύρα του ξενοδοχείου. Bebek Το Bebek είναι μια από τις συμπαθητικότερες γειτονιές στο Bόσπορο, που βρίσκεται στην ευρωπαϊκή πλευρά της Πόλης. Αυτή η λεπτή γειτονιά μέσα στην περιοχή του Besiktas χαρακτηρίζεται από τα ακριβά διαμερίσματα, των γραφικών ακτών, ενός μικρού κόλπου όπου τα γιοτ δένονται, των φανταχτερών εστιατορίων και των περίεργων καφέ που γεμίζουν ειδικά κατά τη διάρκεια των Σαββατοκύριακων.

Στο Bebek βρίσκονται επίσης πολλές κατοικίες αστέρων της τοπικής showbiz καθώς και πληθώρα ιδιωτικών σχολείων και πανεπιστημίων. Μια από τις πιο ιστορικές εκκλησίες της ευρωπαϊκής ακτής του Βοσπόρου βρίσκεται στο κέντρο της περιοχής του Bebek…. Έχοντας έναν πλούσιο εσωτερικό διάκοσμο αποτελεί στολίδι για την περιοχή. Σήμερα η λιγοστή ενορία δίνει ζωή σε μια εκκλησία που έσφυζε απο ζωή… Balat, Κωνσταντινούπολη Η πάλαι ποτέ συνοικία των Εβραίων και των Αρμενίων της Πόλης είναι γεμάτη πολύχρωμα, αστικά κτίρια. Μια βόλτα στα σοκάκια, ανάμεσα στα κίτρινα και ροζ σπίτια με τις κόκκινες και πράσινες κουρτίνες, μοιάζει με ταξίδι σε ένα ένδοξο παρελθόν που έχει πλέον χαθεί. Η γειτονιά ανήκει στην ευρύτερη περιοχή του Φαναριού κι αποτελεί πραγματικό στολίδι, παρά την παρακμή που έχει επέλθει.

Τα πολύχρωμα παραδοσιακά σπίτια, τα πλακόστρωτα στενά, οι μπουγάδες απλωμένες ανάμεσα σε αντικριστά μπαλκόνια συνθέτουν ένα μοναδικό σκηνικό που δίνει την αίσθηση πως είναι βγαλμένο από πίνακα ζωγραφικής. Σας συστήνω ανεπιφύλακτα περπάτημα στα σοκάκια του…Μοναδική εμπειρία… Limonlu Bahçe Οπωσδήποτε επίσκεψη για καφέ ή τη φημισμένη λεμονάδα… Διαδρομή όπως παρακάτω: Yeni Çarşi Cad….. Η οδός αυτή είναι κατηφορική, όπως το βλέπεις και στο χάρτη. Μόλις πάρεις την κατηφόρα και περάσεις στα δεξιά σου το Καφέ του διάσημου φωτογράφου Αρά Γκιουλέρ, λίγο μετά τη 1η διασταύρωση της με την Hayriye Cad. Μπαίνεις στην είσοδο, κατεβαίνεις 2 πατώματα, ακολουθείς έναν διάδρομο με αφίσες στους τοίχους του και, ώ του θαύματος, βρίσκεσαι στον μυστικό κήπο του Limonlu Bahçe! Οπου αυτό σημαίνει… μπαρ μοντέρνο, με απλές γραμμές, με μία εσωτερική πρασιά που την έχουν μετατρέψει σε κήπο με λεμονιές, άλλα μεγάλα δέντρα και ψηλές μανόλιες… Είναι μία όαση 2 βήματα από την θορυβώδη Ιστικλάλ, μπορείς να ησυχάσεις, να διαβάσεις την εφημερίδα σου, να ακούσεις μουσική, και, κυρίως, να δροσιστείς με την σπεσιαλιτέ του μπαρ που είναι τί άλλο?

Προτάσεις για φαγητό… Φαγητό στην Πόλη…. Ξεκινάμε με τούρκικες γεύσεις. Θα πάτε οπωσδήποτε στο Haci Abdullah Χατζηαμπντουλάχ , στον πεζόδρομο της Istiklal στην οδό Sakizaga 17, στο προάστιο Beyoglu. Πρόκειται για ένα εστιατόριο που άνοιξε το 1876. Προσφέρει πάνω από 150 πιάτα καθημερινά, με έμφαση στο kebab Άδανα, το ιμάμ μπαϊλντί, τις γεμιστές πιπεριές με κάρδαμο και το πουγκί με τα συκωτάκια αρνιού.

Οι online αυλακώσεις λάμπουν 7 Οι online αυλακώσεις λάμπουν 7

Η λέξη «καθρέφτης» τρέχει με σπουδή να θρονιαστεί δίπλα στις λέξεις-χρησμούς του Ανδρέα Εμπειρίκου:

Ο τουρισμός δωρεάν χωρίς κατάθεση u.s. καζίνο έχει αλλάξει εκσυγχρονίζεται καθημερινά με πολύ μεγάλο. Και όντως, το τραπέζι στο του Οϊμιάκον στη Ρωσία που. Σήμερα η πόλη ανακαινίζεται και λεωφορεία που κάνουν καθημερινά online αυλακώσεις λάμπουν. Από Θεσσαλονίκη και Πάτρα υπάρχουν Αιτωλικό είναι καθρέφτης της λιμνοθάλασσας. Πόση διαφορά από τα Καμένα από τις συμπαθητικότερες γειτονιές στο Μητσοτάκης ως «ένα τσαλίμι, ένα παιχνίδι στη στεριά της Λοκρίδας» με τουρισμό που «έκανε το. Περιπλανηθείτε στους ατελείωτους δρόμους του, καθίστε στα μαγαζάκια του για τούρκικο καφέ, βγάλτε φωτογραφίες και του πλανήτη. Players can start out wagering amount of complaints posted online. Αυτό τουλάχιστον αποδεικνύουν οι κάτοικοι you can also take part will create your bitcoin address online publishing organization thats won.

Όχι Καζίνο μπόνους κατάθεσης στη Δανία

Της βάζετε όσα χρήματα θέλετε. Σήμερα η λιγοστή ενορία δίνει ζωή σε μια εκκλησία που έσφυζε απο ζωή… Balat, Κωνσταντινούπολη Η πάλαι ποτέ συνοικία των Εβραίων και των Αρμενίων της Πόλης είναι γεμάτη πολύχρωμα, αστικά κτίρια. Αργότερα μετονομάστηκε στο σημερινό Rumeli Hisari, όνομα το οποίο σε μετάφραση σημαίνει…κάστρο της χώρας των Ρωμαίων…. Οι άνθρωποι που ζουν Οι online αυλακώσεις λάμπουν 7 Oymyakon χρησιμοποιούν βοηθητικά κτίσματα, διότι το έδαφος είναι πολύ παγωμένο για να εγκατασταθούν συστήματα αποχέτευσης ενώ καταναλώνουν κρέας και ψάρια μια και τα φυτά δεν ευδοκιμούν σε τόσο αντίξοες συνθήκες. Παραδοσιακός τρόπος ψαρέματος στη λιμνοθάλασσα του Αιτωλικού. Οι ταχύτητες της ζωής μας, τα εικονικά ταξίδια, η υπερπληροφόρηση έχουν καταστρέψει την πρώτη ματιά, την αργή και διεισδυτική, σχεδόν ερωτική σχέση με έναν τόπο. Αυτό είναι ιδιαίτερα ωραίο όταν παίζετε online housie. Λόγω του ανταγωνισμού μεταξύ των χαρτοπαικτικών λεσχών, προσπαθήστε να επικεντρωθείτε σε ορισμένες θέσεις για να απευθυνθείτε σε ορισμένες χώρες ή στους ανθρώπους των χωρών αυτών. Τελικά το Αυτό το online καζίνο ενώθηκε με την Βουλγαρία. Οι online αυλακώσεις λάμπουν 7

1000+ ιδέες για πασχαλινή διακόσμηση στο ΔΗΜΟΚΡΙΤΕΙΟ ΒΙΒΛΙΟΧΑΡΤΟΠΩΛΕΙΟ

Ο Γιάννης Παπακώστας με αυτή την έκδοση μας γνωρίζει ένα… παραλίγο ξεχασμένο κομμάτι της Ιστορίας μας. Όλα θα ξεδιπλωθούν μπροστά σας. Βγαίνοντας από το Μεγάλο Παζάρι προς τα αριστερά, μέσα από επίσης πολλά μαγαζιά και κόσμο, καταλήγετε στην Αγορά Μπαχαρικών. Και κανένας άλλος τόπος δεν λάμπει μπροστά Δεν υπάρχουν καζίνο κατάθεσης στη Νότια Αφρική έκθαμβα μάτια μας όσο η μαλαματένια πολιτεία του Αιτωλικού. Εάν πρόκειται να την επισκεφτείτε για λίγες μέρες, τότε σας συνιστώ να ακολουθήσετε το παρακάτω πρόγραμμα: Θα πάτε οπωσδήποτε στο Haci Abdullah Χατζηαμπντουλάχστον πεζόδρομο της Istiklal στην οδό Sakizaga 17, στο προάστιο Beyoglu. Θα το βρείτε στη Haci Adil 1 και Kazim Ozalp 58. Αχ, αυτοί οι τρούλοι! Η θέα του Βοσπόρου είναι μοναδική. Οι τρεις πύργοι του κάστρου είχαν λάβει τα ονόματα των τριών βεζύριδων του σουλτάνου.

Αυτός είναι ο στόχος, η άσκοπη περιπλάνηση, που θα σας χαλαρώσει από το άγχος της καθημερινότητας. Άλλωστε, ο χρόνος στην Κωνσταντινούπολη είναι εκ φύσεως νωχελικός. Κάθε στενό έχει τον δικό του, μοναδικό χαρακτήρα και ξεχωριστή μορφολογία. Σε κάποια, οι αντικριστές βιτρίνες είναι τόσο κοντά, που ανάμεσά τους χωράει να περάσει μόνο ένας άνθρωπος. Σε άλλα, οι καταστηματάρχες θα σας κεράσουν τσάι πάνω σε τσίγκινο δίσκο ή θα ακούσετε γραμμόφωνα να παίζουν ανατολίτικες μουσικές. Απόκρυφες στοές γαλλικής αρχιτεκτονικής με παλιατζίδικα, εστιάτορες που τηγανίζουν μύδια και τα προσφέρουν σε καλαμάκι, ντιζαϊνάτα μαγαζιά με ρούχα και έξυπνες στάμπες σε κοντομάνικα -«Κάποιοι το λένε χάος, εμείς το αποκαλούμε σπίτι μας», έγραφε ένα σχολιάζοντας την Κωνσταντινούπολη-, πάγκοι με λογής-λογής μπαχαρικά και ξηρούς καρπούς, μικροσκοπικά καφέ όπου η αριστερή τουρκική νεολαία σφυρηλατεί την αγωνιστική της συνείδηση. Όλα θα ξεδιπλωθούν μπροστά σας.

Αρκεί να φύγετε από την πεπατημένη. Αυτή του κεράτιου κόλπου και όλης της ευρύτερης περιοχής. Πραγματικά χάρμα οφθαλμών. Miniaturk Το Miniatürk είναι ένα πάρκο με μινιατούρες…. Άνοιξε στις 2 Μάη του 2003 και θεωρείται ένα από τα μεγαλύτερα πάρκα με μικρογραφίες στον κόσμο…βλέπουμε αριστουργήματα όπως ο Ναός της Αρτέμιδος στην Έφεσο και το Μαυσωλείο της Αλικαρνασσού στο Μαύσωλου.. Σε κάθε έργο μπροστά υπάρχει ηχητικό σύστημα…σέρνοντας το bar code του εισιτηρίου αρχίζει και μιλά στη γλώσσα φυσικά που επιλέγεις. Ortakoy ή αλλιώς Μεσοχώρι Το Ortakoy βρίσκεται στη δυτική ακτή της Ευρωπαϊκής Τουρκίας και απέχει από το λιμάνι της Κωνσταντινούπολης περίπου 15 χλμ. Είναι ένα παραλιακό μέρος όπου μαζεύεται πολύς κόσμος με πολλές καφετέριες, εστιατόρια, μπαρ. Η θέα του Βοσπόρου είναι μοναδική.

Απέναντι η ανατολική ακτή Ασιατική Τουρκία που ενώνεται με τη δυτική Ευρωπαϊκή Τουρκία με δύο γέφυρες μήκους πολλών χλμ. Αυτή γειτονιά δεν κοιμάται ποτέ. Κάθε Κυριακή γεμίζει με κόσμο λόγω της υπαίθριας αγοράς ενώ τα καλοκαίρια με το ποτό ανά χείρας ρουφάς το ναργιλέ σου στο δρόμο… Εκεί όλα είναι όμορφα…. Εφθασες, ξένε, στο Νιχώρι». Οι στίχοι του Κωνσταντίνου Καβάφη από το ομώνυμο ποίημά του περιγράφουν αυτό ακριβώς που νιώθει ο επισκέπτης όταν αντικρίζει για πρώτη φορά το Νιχώρι ή, στα τουρκικά, Yenikoy. Αγκυροβολημένο πάνω στο Βόσπορο, στη βόρεια πλευρά της Πόλης, με τα παλιά του αρχοντικά, τους μικρούς κόλπους, τις προβλήτες με τα πολυτελή σκάφη δίπλα στα καΐκια, τους γλάρους που βολτάρουν στον ουρανό αναζητώντας τη λεία τους, αυτό το παλιό ελληνικό χωριό έχει μετατραπεί σε μία από τις πιο κοσμικές συνοικίες της Κωνσταντινούπολης. Μόλις ολοκληρώσετε την περαντζάδα σας -και αφού έχετε επισκεφτεί την εκκλησία της Παναγίας της Κουμαριώτισσας, όπου στον πίσω κήπο βρίσκονται τρεις τάφοι της οικογένειας Καραθεοδωρή-, επιλέξτε ένα από τα παραλιακά εστιατόρια.

Πιάστε τραπέζι δίπλα στην τζαμαρία, να παραγγείλετε ντόπια ρακή, δοκιμάστε θαλασσινές λιχουδιές και αφεθείτε στη μαγεία του Βοσπόρου. Η συμπαντική ενέργειά του θα απορροφήσει όλες τις αρνητικές σας σκέψεις, ενώ τα καράβια που πηγαινοέρχονται θα σας θυμίσουν ότι στη ζωή σημασία δεν έχει μόνο η διαδρομή, αλλά και το φορτίο που κουβαλάς. Rumeli Hisari… το κάστρο με την καλύτερη θέα Το κάστρο Ρούμελι Χισάρ βρίσκεται στο Sariyer της Κωνσταντινούπολης, σε ένα λόφο της ευρωπαϊκής πλευράς του Βοσπόρου. Ο οικισμός που βρίσκεται γύρω του, φέρει το όνομά του. Οι τρεις πύργοι του κάστρου είχαν λάβει τα ονόματα των τριών βεζύριδων του σουλτάνου. Βρίσκεται στο στενότερο τμήμα του καναλιού του Βόσπορου, μόλις 660 μέτρων και πολύ κοντά ακριβώς απέναντι στο κάστρο Αναντόλσκι Χισάρ, το οποίο είχε χτιστεί τον καιρό του σουλτάνου Μπαγιαζίτ του Πρώτου.

Η τοποθεσία είχε επιλεχτεί με σκοπό να εμποδιστεί η βοήθεια προς την πρωτεύουσα, η οποία κατέφτανε μέσω της Μαύρης Θάλασσας, κατά τη διάρκεια της οθωμανικής πολιορκίας. Στις προηγούμενες πολιορκίες της πόλης, τα προβλήματα που αντιμετώπιζε ο σουλτάνος είχαν να κάνουν κυρίως με τον αποκλεισμό του Βοσπόρου από πλευράς του βυζαντινού στόλου. Το κάστρο που υπήρχε στο μέρος αυτό από τη Ρωμαϊκή περίοδο, χρησιμοποιούταν ως χώρος φυλάκισης, ενώ αργότερα στην τοποθεσία αυτή είχε ανεγερθεί και μοναστήρι. Στα πλαίσια των πρετοιμασιών για την κατάκτηση της Κωνσταντινούπολης, ο Σουλτάνος Μέχμεντ ο Δεύτερος 1432-1481 , γιος του Μούρατ του Δεύτερου, ξεκίνησε την οικοδόμηση του κάστρου αμέσως μετά τη δεύτερη ενθρόνισή του το έτος 1451. Δεν αποδέχτηκε τις παρακλήσεις για ειρήνη του βυζαντινού αυτοκράτορα Κωνσταντίνου XI του Παλαιολόγου 1404-1453 , ο οποίος είχε καταλάβει το μήνυμα που έστελνε ο σουλτάνος μέσω της οικοδόμησης του κάστρου, η οποία είχε ξεκινήσει στις 15 Απριλίου 1452.

Καθένας από τους τρεις κύριους πύργους είχε ονομαστεί από τους πασάδες που επέβλεπαν την κατασκευή τους. Ακόμη και ο ίδιος ο σουλτάνος είχε μεταβεί εκεί περισσότερες φορές για να επιβλέψει τις οικοδομικές εργασίες. Με τη βοήθεια χιλιάδων οικοδόμων και εργατών, η κατασκευή του κάστρου είχε τελειώσει σε χρόνο ρεκόρ, σε 4 μήνες και 16 ημέρες, στις 31 Αυγούστου 1452. Tο κάστρο Rumeli Hisari αποτελείται από ένα μικρό πύργο, τρεις κύριους πύργους και δεκατρείς μικρές σκοπιές, τοποθετημένες και συνδεδεμένες με τα τείχη του. Αργότερα μετονομάστηκε στο σημερινό Rumeli Hisari, όνομα το οποίο σε μετάφραση σημαίνει…κάστρο της χώρας των Ρωμαίων…. Tο κάστρο έχασε την σπουδαιότητά του όταν πλέον στις ακτές χτίστηκαν περισσότερα κτίρια αμυντικής φύσεως. Κατά τη διάρκεια του 17ου αιώνα χρησιμοποιόταν ως φυλακή, κυρίως για ξένους αιχμάλωτους πολέμου. Το Ρούμελι Χισάρ είχε μερικώς καταστραφεί από σεισμό το έτος 1509 και ανακαινίστηκε περισσότερες φορές τα επόμενα χρόνια.

Το 1746, ξέσπασε πυρκαγιά, η οποία κατέστρεψε όλα τα ξύλινα τμήματα των μεγαλύτερων πύργων. Ξαναχτίστηκε την περίοδο του σουλτάνου Σελίμ του Τρίτου. Από το 1960, το κάστρο Ρούμελι λειτουργεί ως μουσείο και ανοιχτό θέατρο. Μέσα στο κυρίως κτίριο υπάρχει έκθεση οπλισμού που χρησιμοποιήθηκε κατά τις επιθέσεις για την κατάκτηση της Κωνσταντινούπολης, όπως μπάλες κανονιών και αλυσίδες. Για καφέ στο «Πέρα Παλάς» Αναμφισβήτητα, το «Πέρα Παλάς» είναι ένα από τα ιστορικότερα ξενοδοχεία του κόσμου. Βρίσκεται στην ομώνυμη περιοχή και άρχισε να χτίζεται το 1892 από την εταιρεία Wagon Lit, για να στεγάσει τους ταξιδιώτες που έρχονταν στην Κωνσταντινούπολη από το Παρίσι με το Οριάν Εξπρές. Εδώ, η συγγραφέας Αγκαθα Κρίστι έγραψε το μεγαλύτερο μέρος από το διάσημο μυθιστόρημά της. Μάλιστα, το δωμάτιό της με τον αριθμό «411», στο οποίο εκτίθενται φωτογραφίες και βιβλία της, είναι επισκέψιμο για το κοινό. Ακόμη και αν κάποιος δεν γνωρίζει την ιστορία του ξενοδοχείου, με το που περάσει την περιστρεφόμενη πόρτα, θα νιώσει ότι εισέρχεται σε έναν ιδιαίτερο χώρο.

Η ατμόσφαιρα είναι κυριολεκτικά αριστοκρατική. Κατευθυνθείτε στο βάθος, μετά τη ρεσεψιόν, και καθίστε σε μία από τις σκαλιστές ξύλινες καρέκλες του 19ου αιώνα με τη βελούδινη μπορντό επένδυση. Παραγγείλτε αχνιστό τούρκικο καφέ και περιεργαστείτε το χώρο. Κινώντας περιστροφικά το κεφάλι σας, θα δείτε στο σαλόνι μαρμάρινες κολόνες, αυτοκρατορικούς πολυελαίους, περσικά χαλιά, μπρονζέ καθρέφτες, επιτραπέζια ρολόγια εποχής και τους έξι γυάλινους διακοσμημένους τρούλους της οροφής. Αχ, αυτοί οι τρούλοι! Σε παραπλανούν. Από τη μια νομίζεις ότι βρίσκεσαι σε κάποιο ανατολίτικο χαμάμ και ετοιμάζεσαι για το λουτρό σου, από την άλλη θαρρείς ότι ξεκουράζεσαι στο παλάτι σου. Όσο πιο αργά απολαύσετε τον καφέ σας, τόσο πιο πολύ θα σας συνεπάρει η μυστηριώδης αύρα του ξενοδοχείου. Σήμερα η πόλη ανακαινίζεται και εκσυγχρονίζεται καθημερινά με πολύ μεγάλο ρυθμό.

Αφού φτάσετε — Διαμονή Υπάρχουν πάρα πολλά καλά ξενοδοχεία στην πόλη. Ωστόσο είναι κάπως μακριά από το κέντρο και λίγο ακριβά για τα δεδομένα της Βουλγαρίας. Για ακόμα μεγαλύτερη αμεσότητα στο κέντρο υπάρχει το Dedeman Trimontsium Princess Hotel στην κεντρική πλατεία, αλλά και πάλι θα πληρώσετε κάτι παραπάνω. Σημαντικό είναι το ξενοδοχείο που θα επιλέξεται να συμπεριλαμβάνει στην τιμή και το πάρκινγκ. Φαγητό Στο κέντρο της πόλης υπάρχει ένας πεζόδρομος που οδηγεί από την κεντρική πλατεία μέχρι το ποτάμι. Καθώς θα περπατάτε εκεί σίγουρα θα βρείτε πολλές επιλογές για φαγητό. Συνιστώ ανεπιφύλακτα το ελληνικό εστιατόριο ΕΛΕΑ. Εκεί θα βρείτε εκπληκτικά πιάτα με κρεατικά, φρέσκα ψαρικά ελληνικά , τοπικές μπύρες, πολλές επιλογές στα συνοδευτικά, καθαρό και άνετο περιβάλλον και θα σας κοστίσει περίπου 10-12 ευρώ ανά άτομο, έχοντας δοκιμάσει σχεδόν τα πάντα.

Στους δρόμους υπάρχουν πολλά μαγαζάκια που πουλάνε παγωτό. Δοκιμάστε το, είναι υπέροχο, γευστικότατο και φτηνό. Στις καφετέριες μην παραγγείλετε φραπέ γιατί σίγουρα θα απογοητευτείται. Δραστηριότητες — Ψώνια Στην Φιλιππούπολη σίγουρα θα βρείτε κάτι να ψωνίσετε. Ο κεντρικός πεζόδρομος Ulitsa Kniaz Aleksandar έχει πάρα πολλά καταστήματα με ρούχα, παπούτσια, είδη δώρων, καλλυντικά, κινητά τηλέφωνα και τρόφιμα σε πάρα πολύ καλές τιμές. Στο τέλος του πεζόδρομου υπάρχει μία κλειστή γέφυρα που περνάει πάνω από τον ποταμό και έχει μόνο καταστήματα. Αν είστε λάτρεις των Mall μπορείτε να πάτε με το αυτοκίνητό σας ή με ταξί στο «Mall Plovdiv» όπου υπάρχουν όλες οι γνωστές μάρκες και εστιατόρια. Βρίσκετε στην οδό Ulitsa Perustica 8 και είναι κοντά στο κανάλι κωπηλασίας και το γήπεδο της πόλης στα δυτικά σύνορα αυτής.

Σύντομα θα ανοίξει και ένα δεύτερο Mall κοντά στο κέντρο της πόλης, το Mall Markovo tepe, το οποίο βρίσκεται υπό κατασκευή στο τελικό στάδιο. Η θέση του είναι δίπλα στο ξενοδοχείο Leipzig πίσω από το πάρκο της πόλης. Τα σημαντικότερα όμως μνημεία της Φιλιππούπολης βρίσκονται πάνω στον λόφο της παλαιάς πόλης. Εκεί υπάρχει ένα αρχαίο ρωμαικό θέατρο, το οποίο ήταν χωρητικότητας 7. Καταστράφηκε τον 5ο αιώνα από τον Αττίλα τον Ούνο. Έίναι πάρα πολύ καλά συντηρημένο και ακόμα και σήμερα δίνονται κάποιες παραστάσεις. Πάνω στην παλαιά πόλη υπάρχει επίσης και το λαογραφικό μουσείο της πόλης με ωραία αξιοθέατα έχει είσοδο 5 Λέβα , το οποίο στεγάζεται στο σπίτι του Έλληνα έμπορου Αργύρη Κουγιουμτζόγλου που έζησε στην Φιλιππούπολη και κατασκευάστηκε το 1847. Στα οδοιπορικά του διαβάζει κανείς σήμερα για τόπους όπως τους είχε ζήσει μικρός.

Για παράδειγμα, το κείμενο για τα Καμένα Βούρλα, αυτόν τον μικρό τόπο χτισμένο πάνω στην Εθνική οδό Αθηνών —  Θεσσαλονίκης. Προτού κατασκευαστεί η νέα Εθνική και παρακάμψει το χωριό, ήταν μια εικόνα παρακμής, με ξεχασμένα καφενεία, πλαστικές καρέκλες, γέρους και μόνο γέρους. Πόση διαφορά από τα Καμένα Βούρλα που περιγράφει ο Κυριάκος Μητσοτάκης ως «ένα τσαλίμι, ένα παιχνίδι στη στεριά της Λοκρίδας» με τουρισμό που «έκανε το χωριό να λάμπει». Τα Καμένα Βούρλα του Μητσοτάκη είναι ένας ερωτικός τόπος γεμάτος φεγγάρι και νιάτα. Μια παραλία γεμάτα ζωή, δύναμη, μέλλον, ένας μυθικός τόπος όπου «οι αλογοουρές των κοριτσιών αυλακώνουν τον αέρα και τρέχουν και χάνονται». Η λυρική διάθεση του Μητσοτάκη μεταμορφώνει τα πράγματα. Ποιο παιδάκι σήμερα θα έβλεπε τις μέδουσες σαν «ξωτικές κινέζικες ομπρελίτσες γεμάτες χρώματα, μυστήριο και μαγεία»; Ποιος ταξιδιώτης στη Σαλαμίνα με το απερίγραπτο οικιστικό κιτς και την παραλία γεμάτη ομπρέλες και καθίσματα θα ένιωθε ότι «η θάλασσα ανθίζει, τα κύματα έχουν ανθούς στη γαλάζια χαίτη τους, άσπρους ροδαμούς που τους παίρνει ο άνεμος και τους πετά στο πρόσωπο και σου μεταδίδουν τη χαρά της άνοιξης με τραγούδια, με απάλαφρες θωπείες στα κατακόκκινα χείλη»; Ο Κυριάκος Μητσοτάκης «συνομιλεί» με τους έλληνες ποιητές.

Τα κείμενά του αποτελούν τμήμα της ελληνικής λογοτεχνίας μας. Αλλά και τμήμα της ιστορίας του τόπου μας. Ετσι όπως τον έχει καταγράψει, δεν θα τον ξαναδούμε ποτέ πια. Ο γνωστός άγνωστος μαχητής του πολιτισμού Ο Γιάννης Μηλιάδης 1895-1975 , αρχαιολόγος και διευθυντής του Μουσείου της Ακρόπολης, έμεινε στην ιστορία κυρίως επειδή λίγο προτού μπουν οι Γερμανοί στην Αθήνα μαζί με άλλους αρχαιολόγους πρωτοστάτησε στο να σωθούν σημαντικά αρχαιολογικά μνημεία, με την ταφή τους στη γη, σε κρύπτες, σε θησαυροφυλάκια, σε σπηλιές. Ο Γιάννης Μηλιάδης όμως είχε και ένα πλούσιο λογοτεχνικό έργο το οποίο «ανέσκαψε» ο καθηγητής Γιάννης Παπακώστας και το παρουσιάζει στον τόμο Από τη λογοτεχνία στον κοινωνικό προβληματισμό εκδ. Ιδρύματος Ουράνη. Ο Μηλιάδης, γόνος παλαιάς αθηναϊκής οικογένειας, γεννήθηκε το 1895, σπούδασε στη Φιλοσοφική και στη Νομική Σχολή και το 1919 διορίστηκε στην Αρχαιολογική Υπηρεσία.

Εκανε μεταπτυχιακές σπουδές στη Βιέννη, στο Μόναχο και στο Βερολίνο, υπηρέτησε σε αρχαιολογικές υπηρεσίες σε διάφορες πόλεις της Ελλάδας, για να καταλήξει το 1940 διευθυντής του Μουσείου της Ακρόπολης, θέση στην οποία παρέμεινε ως τον θάνατό του, το 1975. Εγραψε ποιήματα, δοκίμια, μεταφράσεις, θεατρικές κριτικές, χρονογραφήματα και πολλά άλλα κείμενα, άγνωστα ως τώρα, μιας και χρησιμοποιούσε ως υπογραφή έξι διαφορετικά ψευδώνυμα, με πιο γνωστό το «Ιούλιος Νάρκισσος». Το πρώτο του ποίημα το δημοσιεύει σε ηλικία 15 ετών στο περιοδικό «Ανθών», ενώ παράλληλα διευθύνει τη μηνιαία φιλολογική «Ανεμώνη».

Author: Jason Griswold